18/07/2022 – In the context of Tubelight #121, which is devoted to clouds, we wrote an article. Along with that, we reported the sky for a week, referring to the Cloud-a-Day emails from the Cloud Appreciation Society. We published a snapshot and a short reflection every day.
maandag 18 juli 2022
De zomervakantie is onmiskenbaar begonnen. Je voelt het aan de hitte en je ziet het aan de lucht. Niet door strandballen of die leuke dansende duiven, niet door vliegers of het langzaam bruinende bladerdak. Je ziet mensgemaakte wolken, tientallen in de lucht. Het heeft niks met complottheorieën te maken. De chemtrails die we zien is niks meer dan koude die zich vastklampt. Ingekapseld zwavel. Uitstoot met effect. We verlichten onze stress en verzwaren de lucht met steeds snellere kilometers. Vakantie! Kristallen hebben eindelijk houvast. We kunnen het zien. Vakantie! Het is maar dat we ons ergens aan vast kunnen houden.
dinsdag 19 juli 2022
Dit is de koudste zomer van de rest van mijn leven, zo staat op digitaal karton geschreven. De leus circuleert al langer, maar vandaag herinnert het internet me er veelvuldig aan. De ironie is niet te missen en we moeten de betekenis van ‘geen wolkje aan de lucht’ misschien maar eens herzien. De lucht serveert blauw en ik proef een nare bijsmaak.
Er zit geen zuurstof in, geen verfrissing. Concentratie wordt opgezogen en ik fiets zonder plezier door de stad. Ik vermijd de blik naar boven en race van schaduw naar schaduw.
We zijn doorgaans maar verwend met al die doorsnee temperaturen. Flink wat waterdamp en lekker wispelturig. Het brengt ons dagelijks eye-candy en af en toe een goeie portie plens. Een onuitgesproken stratocumulus brengt misschien geen ontzag zoals een kale hemel, maar het geeft wél blijk van gezond watertransport. Dus voor nu verstop ik me voor de extremen en juich ik voor de middelmaat!
woensdag 20 juli 2022
Over middelmaat gesproken: dit is een dag die niet kan kiezen. Waterdamp of waterdruppel? Langzaam verdwijnt de hitte en start de verzamelwoede. Vandaag voelt als een vacuüm. Een collectie waar dankbaarheid, plezier, rouw en wereldproblematiek hand in hand gaan. Als een spons verzamel ik emoties en kijk ernaar van alle kanten. Boven me zie ik onduidelijkheid. Een paar dikke druppels die je geen miezer kan noemen. Vlokjes blauw en wit. IJsjesweer of geen ijsjesweer? Wil je kinderen op de wereld zetten? Stop je met internetbestellingen? Durf je liefde toe te laten?
donderdag 21 juli 2022
We krijgen waar we naar verlangen en zijn alsnog niet tevree. Twee dagen geleden snakten we naar water en lage temperatuur, nu klagen we over vochtige sokken en onvoorspelbaarheid. We worden misleidt door het internet. Buienradar kent geen miezer en de zon zie je vandaag alleen indirect. Het egale wolkendek vertraagd en lijkt content. Ondanks de wind over het aardoppervlak voelt de lucht niet weemoedig of boos, maar ontvankelijk en open. Fijn dat je zo gemakkelijk gemoedstoestanden aan wolken kan koppelen.
Ik geniet ondertussen van het weer en ergens brengt het me stabiliteit. Regen op mijn benen, spetters in mijn nek. Ik ontvang de verkoeling flegmatiek. Voor nu is het goed. Meer denkruimte, meer lijf, meer contact. Toch trek ik, om mezelf te beschermen, mijn kaplaarzen aan als ik naar buiten stap.
vrijdag 22 juli 2022
Wolken trekken zich niks aan van landgrenzen, alleen van zeeën, bergen en oppervlak. Ook enthousiasme voor wolken blijkt een goede manier om vrienden te maken in een land waar de meesten zich terughoudend opstellen.
De wolken waar we het over hebben waren niet altijd wolken. Eerder manifesteerden zij zich als rivier of als de drankjes waarmee we onze conversaties smeren. Oeroud water. Een case study voor circulariteit. Onze lichamen zijn wolken. We dansen, botsen en verdwijnen.
zaterdag 23 juli 2022
Er zijn meerdere manieren om naar wolken te kijken. Geduldig, observerend, traag. Vluchtig, consumerend of onverzadigbaar. Vandaag zoek ik niet naar esthetiek, maar dompel ik me onder in nederigheid. Geen pretenties. Ik laat me niet afleiden door de cognitieve prikkels van de lucht. Ik omarm luiheid als kwaliteit. Vakantie!
zondag 24 juli 2022
Alweer die vliegtuigstrepen! Zonder lage wolken zie je ze extra goed. Vandaag is een dag met weinig gezichten, maar de mensheid maakt een grimas. Symmetrie richting het oosten, smokey eyes op noord, blush in het zuiden en een grijns in het westen.
De wolken waaieren uit en blijven plakken. Kriskras. Als glitters waar je niet vanaf komt. Als gasten na drie dagen of die warmte in je appartement. Het is niet voor niks dat de Sahara zich uitbreidt richting Spanje. De wolken zijn niet uitgenodigd en de regen heeft geen reden meer om te vallen. The butterfly effect. Dus laten we stoeptegelwippen niet onderschatten. Plezier maken op de fiets en de wolken op de VIP-lijst zetten met een welkome +1.
These articles were originally published on the website of Tubelight.